Τριάντα έγγραφα με μία κίνηση
Μαζική δημιουργία. Ένα αρχείο φακέλων ή ένας πίνακας αντί για τριάντα πανομοιότυπες συμπληρώσεις με το χέρι, με ορατή πρόοδο και τη δυνατότητα να επαναλάβετε μόνο ό,τι δεν πέτυχε.
Η έβδομη και τελευταία λειτουργία του δεύτερου κύματος κλείνει το ζήτημα από το οποίο ξεκίνησε το κύμα: το DocuTract φτιάχνει ένα έγγραφο βολικά και τριάντα άβολα. Τριάντα συμβάσεις εργασίας είναι τριάντα φορές τα ίδια έξι βήματα: δημιουργία, επιλογή προτύπου, μεταφόρτωση της σάρωσης, έλεγχος των τιμών, δημιουργία. Ο χρόνος δεν πηγαίνει στο έγγραφο αλλά στην επανάληψη.
Τώρα τα δεδομένα εισόδου γίνονται δεκτά ολόκληρα.

Δύο είδη εισόδου, γιατί ένα γραφείο έχει δύο
Ένα αρχείο φακέλων. Ένας φάκελος είναι μια συναλλαγή, τα αρχεία μέσα του είναι οι σαρώσεις της. Οι
ένθετοι φάκελοι δεν είναι πρόβλημα: ό,τι βρίσκεται κάτω από τον «Кравченко» ανήκει στον Кравченко, ακόμη κι
όταν βρίσκεται σε υποφάκελο με όνομα «скани». Ένα αρχείο που φτιάχτηκε σε Mac κουβαλά __MACOSX και
.DS_Store, και δεν τα εμφανίζουμε ως ξεχωριστές συναλλαγές. Τα κυριλλικά ονόματα φακέλων διαβάζονται όπως
γράφτηκαν, όχι ως «Ð равченко». Αυτές είναι οι λεπτομέρειες που κρίνουν αν μια εισαγωγή θα
δουλέψει με την πρώτη.
Ένας πίνακας. CSV ή XLSX, μια γραμμή είναι ένα έγγραφο, μια στήλη είναι ένα πεδίο. Η κεφαλίδα
αντιστοιχίζεται στο πεδίο του προτύπου, έτσι το «Full name» βρίσκει το full_name, και το ερωτηματικό που
γράφει το Excel σε αυτό το μέρος του κόσμου διαβάζεται όπως το κόμμα. Μια στήλη που δεν υπάρχει στο πρότυπο
σταματά την εκτέλεση πριν ξεκινήσει, και κατονομάζεται. Το να ανακαλύψεις στη γραμμή διακόσια ότι το
προϊόν αγνοούσε σιωπηλά μια στήλη είναι χειρότερο από το να μην ξεκινήσεις καθόλου.
Πρώτα μαθαίνετε τι σημαίνει
Η μεταφόρτωση δεν ξεκινά τίποτα. Διαβάζουμε το αρχείο και το δείχνουμε: βρέθηκαν τριάντα στοιχεία, θα κοστίσουν τριάντα δημιουργίες, απομένουν δώδεκα. Και μόνο τότε εμφανίζεται το κουμπί Έναρξη.
Αν δεν φτάνουν, η εκτέλεση δεν ξεκινά καθόλου. Δεν υπάρχει μερική εκκίνηση, και αυτό είναι σκόπιμο: όποιος ανέβασε τριάντα φακέλους και πήρε δώδεκα έγγραφα πρέπει τώρα να βρει ποια δεκαοκτώ λείπουν και αν χρεώθηκε γι' αυτά. Τίποτα δεν είναι χειρότερο από αυτό.
Τα ίδια τα χρήματα ξοδεύονται όπως πάντα, ένα έγγραφο τη φορά, καθώς ολοκληρώνεται το καθένα. Έτσι ένα στοιχείο που απέτυχε δεν κοστίζει τίποτα.

Μια εκτέλεση που δεν σταματά για έναν φάκελο
Δύο φάκελοι έφτασαν κατεστραμμένοι. Αυτός δεν είναι λόγος να σταματήσουν οι άλλοι είκοσι οκτώ. Αυτά τα δύο στοιχεία παίρνουν τον λόγο τους σε απλά λόγια, τα υπόλοιπα προχωρούν ως το τέλος, και η εκτέλεση ολοκληρώνεται ως «μερικώς», γιατί δεν έχει ούτε ολοκληρωθεί ούτε αποτύχει, και το να την ονομάσουμε οτιδήποτε από τα δύο θα ήταν ψέμα.
Έπειτα δύο κουμπιά. Το Επανάληψη των αποτυχημένων ξεκινά ακριβώς τις γραμμές που δεν πέτυχαν: οι ολοκληρωμένες δεν αγγίζονται και δεν πληρώνονται δεύτερη φορά. Το Λήψη όλων σας δίνει ό,τι υπάρχει ως ένα αρχείο, ακόμη κι όσο δύο στοιχεία ακόμη τακτοποιούνται, γιατί είκοσι οκτώ ολοκληρωμένα έγγραφα αξίζει να τα έχετε τώρα.
Τα αρχεία στο αρχείο συμπίεσης ονομάζονται όπως ήταν στα δεδομένα εισόδου σας: «Кравченко.docx», όχι με τον εσωτερικό μας κωδικό. Αυτό είναι το όνομα που θα αναζητήσετε.
Γιατί δεν καταλαμβάνει όλη την ουρά
Μέσα δεν υπάρχει καινούργιος μηχανισμός: οι ίδιες υποθέσεις, οι ίδιοι workers, το ίδιο όριο. Το μόνο που προστέθηκε είναι ένα όριο ταυτόχρονης εκτέλεσης: το πολύ λίγα στοιχεία ενός χώρου εργασίας εκτελούνται μαζί. Ένας πελάτης με αρχείο τριακοσίων φακέλων δεν πρέπει να στέκεται στην ουρά μπροστά από κάποιον που πάτησε «δημιουργία» για ένα έγγραφο, και τώρα δεν στέκεται.
Ένας κενός φάκελος ή μια κενή γραμμή επισημαίνεται ως παραλειπόμενη, όχι ως αποτυχημένη. Δεν είναι δυσλειτουργία, είναι αυτό που υπήρχε στο αρχείο εισόδου, και δεν υπάρχει τίποτα να επαναληφθεί.
Αν μια εκτέλεση διαρκέσει περισσότερο από λίγα λεπτά, έρχεται σχετικό email όταν τελειώσει. Μια συντομότερη δεν στέλνει τίποτα: ο άνθρωπος κοιτάζει ακόμη την οθόνη, και τα email που δεν χρειάζεται κανείς είναι ο λόγος που καταλήγουν όλες οι ειδοποιήσεις απενεργοποιημένες.
Τι ακολουθεί
Με αυτό ολοκληρώνεται το δεύτερο κύμα: συλλογή εγγράφων από τον πελάτη, υποθέσεις, διασταυρωτικοί έλεγχοι, ο κατάλογος μερών, μπλοκ υπό όρους με εκδόσεις προτύπου, το API με webhooks και η μαζική δημιουργία. Επτά λειτουργίες, καθεμία από τις οποίες αφαιρεί ένα είδος χειροκίνητης δουλειάς αντί να προσθέτει άλλη μία οθόνη.
Οι οδηγίες βήμα προς βήμα για τις μαζικές εκτελέσεις βρίσκονται στο κέντρο βοήθειας, και η πλήρης λίστα όσων είχαν σχεδιαστεί στο τι φτιάχνουμε στη συνέχεια.
Συνέχεια ανάγνωσης
Ένα πρότυπο από το έγγραφο που ήδη έχετε
Δεν χρειάζεται να σημειώσετε ένα συμβόλαιο με το χέρι για να το κάνετε πρότυπο. Ανεβάστε ένα έτοιμο έγγραφο και το DocuTract προτείνει ποια σημεία αλλάζουν από πελάτη σε πελάτη.
Ο κωδικός πρόσβασης δεν αρκεί πια
Η σύνδεση δύο παραγόντων είναι πλέον διαθέσιμη. Προσθέστε μια εφαρμογή ελέγχου ταυτότητας στον λογαριασμό σας, και ένας κλεμμένος κωδικός πρόσβασης παύει να ανοίγει τον δρόμο προς τα έγγραφά σας. Οι κάτοχοι χώρων εργασίας μπορούν να τη θέσουν υποχρεωτική για όλη την ομάδα.